De Sage von dr Hollenkamer

zurück

Dat Felsenloch in Tentenberge twisken Löützen un Volkemissen kennen je doch, dat is de Hollenkamer. Doa sit Löcher innehoggen, fröher woren dat Skränke. Doadrinne wunnten Hollen, klene, schwarte Mensken, so graut wi ne Puppe. De kamen manchmoa int Duorp un buoargeden sik Pötte un Pannen ton Kuoaken und Broaden , un ton Danke brachten se tewilen auk en Koken midde. Me konnte sik auk enen bestellen.

Emoa ackerde en Knächt out Löützen nit wiit von dr Hollenkamer. Doa hoarte Kloppen un dachte: De Hollen backen Koken. He ging nöäher hin un reep: "Holle, back mi auk en Koken midde!"

 Dann ackerde he ruhig wedder. Up emoa soah he up ´n Laken en Koken liggen. He stutzede un woll ´n nit miämmen. As de Hollen dat soahen, reepen se: "Diän Koken nimmest de un vertärsten, söß kratzen wi di de Augen out. Dou hiästen bestallt un ittesten auk!" Doa kriggte Bange un hiät den Koken genommen un gegiätten. De schmachte nit schlächt, äwwer en twettemoa woll de Knächt mit dn Hollen doch nix te done hawwen, et woren nit geheuer.

 

Albert Leyhe